Ik kreeg een blauwe blazer met een grijze broek, een wit overhemd en een rood strikje. Mijn lievelingsdracht. (…) Mijn moeder zou verbaasd zijn me zo te zien. Dikwijls had ze mij het begeerde vlinderdasje beloofd, maar keer op keer bleek een andere aanschaf noodzakelijker en werd ik met een misschien-houd-ik-de-volgende-maand-wat-over aan het lijntje gehouden. Nee, wat was het dan heerlijk om rijk te zijn en niet op een pinkelhoutje te hoeven kijken'. Uit: Zaansch Veem
Midden jaren tachtig werd Freek de Jonge door het gemeentebestuur van Zaandam gevraagd zijn jeugdherinneringen aan deze plaats op papier te zetten. Het was oorspronkelijk de bedoeling om, naar aanleiding van de reconstructie van de binnenstad, een klein representatief boekje te maken. De Jonge pakte het echter groter aan en het uiteindelijke resultaat was zijn literair debuut: Zaansch Veem.
Gezien de aard van de opdracht heeft De Jonge hiervoor gebruik gemaakt van zijn eigen herinneringen. Het hoofdpersonage draagt zelfs zijn naam. Het is dan ook verleidelijk om de roman als een echte autobiografie te lezen. Toch is dat geen juiste leeswijze. In Zaansch Veem wordt de werkelijkheid namelijk niet waarheidsgetrouw weergegeven. |
