'Het is zo mooi, zo'n medium. Een krant, mijn column De Dikke Man in Het Parool, een blad, radio, televisie, steeds weer een nieuwe editie. Dat maakt me blij. Al die media moeten blijven, niets moet ophouden. Ik moet niet ophouden. Stapje voor stapje wil ik mijn publiek voor me winnen. Ik wil succes. Succes is leuk. Kwaliteit is ook in cijfers uit te drukken. En het kan. Met stijk, met een gevoel'.
Dit citaat uit 1994, acht maanden voor zijn door, illustrreert de enorme vitaliteit, onrust en veelzijdigheid van het leven en werk van Ischa Meijer. In de documentaire Hoe was ik? Ischa Meijer, vragenderwijs worden de veelzijdigheid ongrijpbaarheid en contradicities van het fenomeen Ischa Meijer in kaart gebracht.
Op 14 februari 1994, zijn tweeënvijftigste verjaardag, komt er een abrupt einde aan het leven van literartor, krantenjournalist, weekbladreporter, komiek, filmacteur, cabaretier, columnist, criticus, zanger, toneelschrijver, regisseur, librettist en vooral interviewer Ischa Meijer. Tien jaar na zijn dood zendt De Avonden een documentaire uit, waarin vele onbeantwoorde vragen over Ischa Meijer worden gesteld. Hoe was ik? Ischa Meijer, vragenderwijs stelt deze vragen door middel van een audiofonische vertelling, waarbij interviews door en met Ischa Meijer worden afgewisseld met de visies van een groot aantal intimi. Documentairemaker David de Jongh sprak met Ischa Meijer zus Mirjam en Broer Job, zijn zoon Jeroen, Connie Palmen en een aantal andere vrouwen uit zijn leven, zoals Berthe Goldschneider-Meijer. Ook komen vele collega's en vrienden aan het woord, onder wie Olga Zuiderhoek, Hanneke Groenteman en Theodor Holman, en een aantal van zijn geinterviewden, onder wie Fred van der Spek. |
