Na veertig jaar keert Wieners alter ego, Victor van Gigch, de schrijver de rug toe. Hij heeft er geen zin meer in: ‘Ik mag dagelijks om zeven uur opstaan, met een knallende koppijn van de drank, die hij de vorige avond gedronken heeft en met een graflucht uit mijn muil van de sigaren die hij heeft opgepaft. En dan om acht uur in weer en wind op de fiets naar school, om daar de tijd te doden die hijzelf verspilt met zijn literaire dagdromerij.’ Maar Wiener slaat terug. ‘Jouw pogingen om je van mij los te maken zijn precies even sterk als de mijne om me van jou te ontdoen. Juist omdat je nooit echt bestaan hebt.’ De ruzie komt tot een hoogtepunt in het verhaal ‘Winst & verlies’.
Eindelijk volstrekt alleen is opnieuw een totaalboek waarin verschillende genres één geheel vormen, net zoals Nestor en De verering van Quirina T. geen traditionele romans waren. Met Eindelijk volstrekt alleen bouwt Wiener verder aan een oeuvre dat binnen de Nederlandse literatuur een unieke plaats inneemt, vanwege de hechte thematiek en de geheel eigen compositie en stijl, die door de Libris-jury werd gekenschetst als ‘magistraal’.
L.H. Wiener viert dit jaar zijn 40-jarig jubileum als auteur. Na tien verhalenbundels brak hij door met zijn romans Nestor (2002), bekroond met de F. Bordewijk-prijs en De verering van Quirina T. (2006), dat de shortlist van de Libris Literatuurprijs haalde. |
